Mijn spinnige (on)waarbeelden.

7. jul, 2017

 

Beste Tijn. Je mocht geen jaar langer. Het was je niet gegeven, helaas. Je te vroege einde bleek en bleef onvermijdelijk. Je ziel is begonnen aan een nieuwe reis, een hernieuwd begin, waar dat ook mag zijn.

Je zult een tijd worden herinnerd als die kleine moedige man. Je bracht mensen in beweging, in vervoering.

Maar bewust of onbewust ook in verlegenheid!

Want jammerlijk genoeg zijn er klaarblijkelijk moedige mensen, ernstig zieke mensen, zoals jij, nodig om de massa te doen bewegen. Te doen beseffen. Laten bewegen.

Een gepaste schaamte is hier zeker op z'n plaats.

Het gaat je goed moedige Tijn, waar je ziel ook heen mag gaan, verblijven mag.

 

 

© Rudolf 

4. jun, 2017



Van onderaf gezien is dit kikkerland als één vliegbewegingenstreepjescode, wat werkt als een deksel van breed uitwaaierende dampen, een fijnstof verstikkend geheel, uitgebraakt in deeltjeshoeveelheden die ons langzaam maar gestaag groots toekomend de longblaasjes ademloos doen dichtkleven

Boven in de stratosfeer, daar hoog beweegt zich wat, de plaats waar het weer dagelijks z'n grillen tentoonspreidt, eeuwenlang z'n onverbeterlijke eigengang kon gaan

Van een allesverstikkende chemische potdeksel was in het geheel geen sprake

Ook deze machinerie past zich, naar blijkt, wonderbaarlijk aan, alsof het zeggen wil; mens, bekijk 't, mijn adem reikt uiteindelijk vele eeuwen verder



© Rudolf

.