17. feb, 2015

In oceanen van tijd

 

 

 

 

  

  

 

Je loopt langs schone wateren
Voorzichtig schouwend door het woud
Voorbij aan de ritselende bladeren
Om de heldere lucht en het felle licht

Om het gezonde leven te ervaren
Te voelen stromen over je aangezicht

Je ogen koesteren de stralen zon
Die rondspelen in het loof
Terwijl je hoopvol uitkijkt

Er wordt hier vaak en lang gevrijd
Wij lepelen dan het zilte zweet van elkaar
Haar gelukzalig komen
Streelt nog steeds je ego

En ik laat haar begaan de schat
Zij zal haar eigen gevoel ervaren
Nog voor mijn binnenste
Dood mocht gaan
In een gedwongen zwijgen
In oceanen van tijd

 

© Rudolf