Proza

23. jan, 2015

 

een trein vertrekt

maar waarheen?
naar wie?

einde heem?

onze aard
hoogzwanger van de chemie
en hier bestaat geen theedoek voor

onze hemel
vol moorddadig egotuig
verheerlijkt nagekeken
met bloeddoorlopen ogen

vergeef het me
als ik uw ego niet mag
door platina pantsers beschermd
niet dat u überhaupt iets past

trip beter op elkaars ballen
dwaal zelf in de diepste krochten
van de hel

en masse
ervaren wij één grote bangzame pijn

als dood zaad
zwemt onze menselijke zekerheid

op vochtig hout
branden onze zielen

maar let wel

liefde is