17. mrt, 2019

Onverschrokken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik, waan en vrijzinnig
Kerf je naam in elke boom
Onder een hemels gezang
En takken, die mij omarmen, lang

Ik roep je diep van binnen
Zoet en onverschrokken toe
En hoor je mooie stem, je lieve lach
Ik, beneveld, ben direct van slag

Zoals je haren glanzend lokken
Je wenk en ogen, zacht en warm
Je bent te lief om te vergeten
De bomen en de vogels, zij weten

 


© Rudolf