14. okt, 2018

Haar heerlijkheid

 

 

als de zacht strelende avondwind
'zwoel tot een laatste snik'
de laatste rode rozen streelt
de nacht kil en lang wordt

ach wat

een heldere blik op de gloed van het heelal
waarin bij regelmaat geen of maan verschijnt

en ochtendrood wellicht veel belooft
een pracht die in mijn dromen verblijft

als een ster
een verre maar stralende ster

waar zij haar heerlijkheid steeds weet prijs te geven

 


© Rudolf